പാപം അറിയാത്തവനെ പാപിയാക്കി (2.കൊരി 5:21) എങ്ങനെ? എന്നതാണ്. യഹൂദനായ മത്തായി അബ്രഹാമിന്റെ മേലുള്ള വാഗ്ദത്വവും വിടുതലുമെങ്കിൽ വിജാതീയനായ ലൂക്കോസ് ആദമിൽ തുടങ്ങി (ലൂക്കോസ്-3).

ആദം.

ദൈവത്തിന്റെ മകൻ - ദൈവത്തെ കൂടാതെ ദൈവത്തെപ്പോലെ ആകാൻ ഭാര്യയ്ക്കു സാത്താൻ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത മാർഗ്ഗത്തിന് കൂട്ട് നിന്നു. സ്വയം ദൈവസന്നിധിയിൽ നിന്ന് ഓടിഒളിച്ചു. അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചത് ചോദിച്ചപ്പോൾ - ഞാനല്ല അവളാണ് - അവളെ എനിക്ക് തന്നത് നീയാണ് - എന്നു പറഞ്ഞ് പാപത്താൽ തന്റെ പൗരുഷം ഉടഞ്ഞുപോയി എന്നു വെളിപ്പെടുത്തി.

ദാവീദ്.

സഭ ഏതുമായികൊള്ളട്ടെ. ഇന്നും ഒരു കൂട്ടര്‍ യൂദാസിനെപ്പോലെയാണ് വിശുദ്ധ കുര്‍ബാന അനുഭവിക്കാന്‍ പോകുന്നത്. ബാക്കിയുള്ളവര്‍ മറ്റുള്ള ശ്ലീഹന്മാരെപ്പോലെയും.

അന്ന് അന്ത്യഅത്താഴ വേളയില്‍ എല്ലാവരെയും പോലെ കര്‍ത്താവിന്‍റെ കരങ്ങളില്‍ നിന്ന് നേരിട്ട് കുര്‍ബാന സ്വീകരിച്ചു തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം യൂദാസ് കര്‍ത്താവിനെ വിഷമിപ്പിച്ചു.

അവന്‍ പെട്ടന്ന് യേശുവിന്‍റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, ഗുരോ സ്വസ്തി എന്നു പറഞ്ഞു അവനെ ചുംബിച്ചു. യേശു അവനോടു ചോദിച്ചു: സ്നേഹിതാ, നീ എന്തിനാണു വന്നത്? അപ്പോള്‍ അവര്‍ മുന്നോട്ടു വന്ന് യേശുവിനെ പിടിച്ചു. (മത്തായി 26:50)"

ചുംബനത്താല്‍ യേശുവിനെ അവന്‍ ഒറ്റികൊടുത്തു.

പൗരോഹിത്യത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അവലോകനവും പഠനവും ഇന്ന് ഏറ്റവും അത്യവശ്യമുള്ള വിഷയമാണ്. പൗരോഹിത്യസ്ഥാനികളെ കര്‍ത്തവ്യോന്മുഖരാക്കാന്‍ അതു പ്രേരണ നല്‍കും. മാത്രമല്ല, പൗരോഹിത്യസ്ഥാനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടും വേദപുസ്തക തെളിവുകള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടും ചില പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. നവീകരണ കര്‍ത്താവായ മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ മുന്നോട്ടുവച്ച വിശ്വാസികളുടെ പൗരോഹിത്യം. (Priesthood of all believers) എന്ന വിഷയം ദുര്‍വ്യാഖ്യാനം ചെയ്ത് വേര്‍തിരിക്കപ്പെട്ട പൗരോഹിത്യത്തെ നിഷേധിക്കുവാന്‍ ഒരുമ്പടുന്നതായിട്ടാണ് കാണുന്നത്.

ലംഘനം ക്ഷമിച്ചും പാപം മറച്ചും കിട്ടിയവൻ ഭാഗ്യവാൻ. യഹോവ അകൃത്യം കണക്കിടാതെയും ആത്മാവിൽ കപടതയില്ലാതെയും ഇരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഭാഗ്യവാൻ (സങ്കീ 32:1-2).

പാപം. (sin).

ഊറാറ.

ഒരു പൗരോഹിത്യ അംശവസ്ത്രമാണ് ഊറാറ. ശെമ്മാശന്മാർ മുതൽ മുകളിലേക്കുള്ള പട്ടത്വസ്ഥാനികൾ ധരിക്കുന്നു. സ്ഥാനത്തിനനുസരിച്ചു ഊറാറയുടെ ആകാരത്തിനും ശരീരത്തിൽ ചാർത്തുന്ന രീതിക്കും വ്യത്യാസമുണ്ട്.

'ഊറാറ' എന്ന വാക്കിനു തത്തുല്യമായ ഒരു  ഇംഗ്ലീഷ് പദമാണ് സ്റ്റോൾ. STOLE എന്നതിന് 'ഷാൾ' എന്നും വേണമെങ്കിൽ അർത്ഥം പറയാം. പണ്ട് മലയാള നാട്ടിലും ദേശത്തുള്ള  മറ്റു രാജഭരണ പ്രദേശങ്ങളിലും പ്രഭുക്കന്മാരും പ്രമാണിമാരും ധരിച്ചിരുന്ന നേര്യതും രണ്ടാം മുണ്ടുമൊക്കെ പ്രൗഢിയുടെ ലക്ഷണമായിരുന്നു, അവകാശവുമായിരുന്നു. അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു.